Archive for the ‘Annelik’ Category

Evet, canım Toprak 1 yaşına girdi geçen hafta. Hayatımın en zorlu 1 yılını geride bıraktım. Kimi gün umutsuzluğun en büyüğünü yaşarken, kimi gün mutluluktan ağladım. Gerçekten zor iş anne olmak. Öyle fotoğraflardan gözüktüğü gibi değil. Kimi insan doğuştan yeteneklidir bazı şeylere, kimisi yolda öğrenir. Ben yolda öğrenenlerdenim sanırım.

Dönüp baktığımda görüyorum ki ne kadar yorulduysam o kadar büyüdüm. Ne kadar üzüldüysem o kadar huzurlu ve mutluyum şimdi. Bu serüven ve yorgunluk bitti mi? Tabii ki hayır,daha yeni başlıyoruz herşeye :) fakat şimdi biraz daha töleranslıyım. Uykusuzluğa, ağlamalara, isyanlara… ve önüme çıkabilecek tüm engelleri Toprak için aşabileceğime inanıyorum. Büyüttüğüm yavrumun gelişimini gördükçe daha da heyecanlanıyorum. Çünkü sağına soluna bile bakamayan bir yavrudan, emekleyen, yürümeye çalışan bir çocuğa dönüşümünü izliyorum her gün. Benimle iletişime geçen, söylediklerimi anlayan, bazen anlamak istemeyip tepki gösteren bir varlık. Bu gelişimi görüp de mutsuz olmak elde mi?

Çocuk yapma kararı gerçekten ince iş. Öyle haydi bizim de çocuğumuz olsun diye yapılacak birşey değil bence.Ama bir kez dünyaya geldiler mi… işte o zaman hep bir kaos içindesin. Bir yandan kalbin sıkışır, bir yandan dünyanın en mutlu insanı oluverirsin.

Kısaca anneliğimin ve oğlumun 1. yılı kutlu olsun. Nice yıllarımız olsun :)

Annelik

Emzirme haftası kapsamında, emziren bir anne olarak ben de birkaç satır yazmak istedim. Bu yazıyı yazmaktaki amacım kesinlikle başka anneleri eleştirmek değil. Aksine bir iki damla bile olsa emzirebilen bir anne bu yazıyı okuyorsa yılmadan devam etmelerini teşvik etmek isterim.

Emzirmek kolay değil. Özellikle Türkiye şartlarında hiç kolay değil. Toplumun kadını sürekli bir cinsel objeymiş gibi görmesi yetmiyormuş gibi hemcinslerinden de destek alamayan annelerin bulunduğu bir coğrafyadayız maalesef. Çok şükür bizzat yaşamadım ama, “Aman çocuk doydu mu?” , “Erkek çocuk bu daha fazla acıkır.” , “Sütün yetmiyorsa mama ver” gibi düşünülmeden ve hassas döneminde olan bir anneye gereksiz sarfedilen cümleleri çok kez duydum. Özellikle lohusalık dönemindeki annelerin üzerine bu şekilde gidilmesine kesinlikle karşıyım. Birazcık annenin iç güdülerinin dinlenmesi gerektiği taraftarıyım.

Yukarıdaki düşüncelerimi birazdan daha da açacağım, fakat ondan önce bir not olarak emzirmenin faydalarını ve bu konuda dünya sağlık örgütünün neler belirttiğine bakalım.

Devamını oku »

Annelik

Duru’ya Nefes Ol!


Bahar Gülşe 04/07/2017

Şu hayatta sağlığın yerinde olsun, ekmeğini taştan çıkarırsın derler ya, çok doğru!

Birkaç haftadır Kartal bebeğin annesi Ahu hanım’ı instagram hesabından her gönderisinde gözlerim dolu dolu takip ediyordum. Bilen bilir, kendisinin 10 aylık bebeği Kartal kalp rahatsızlığı nedeniyle Almanya’da yoğun bakımda, kalp nakli olması gerekiyor. Bu amaçla başlatılan yardım kampanyası başarı ile tamamlandı. Son durumunu muzisyenanne hesabından takip edebilirsiniz.

Ancak sosyal medya üzerinde o kadar kalabalık var ki , ihtiyaç sahibi bir sürü insan varken, yeterli kitleye ulaşamamaları nedeniyle kampanyaları sonuçlanamıyor. Bunlardan biri de ekşi sözlükte kampanyasına rastladığım Duru bebek.

Devamını oku »

About a girl Annelik

Anne olmak


Bahar Gülşe 28/11/2016

Bundan iki sene önce birisi gelip de bana “Bahar, iki sene sonra anne olacaksın.” dese buna güler geçerdim. O zamanki ruh halim ile şimdinin alakası yok :)

Nitekim geçen sene eşimle çocuk yapma kararı aldığımızda gerçekten kafamda çelişkiler vardı, ama gerek yaşımın ilerliyor oluşu gerekse çocukları sevmemden dolayı anneliğin üstesinden gelebileceğimi düşünüyordum. Artık bu sorumluluktan kaçmamam gerektiğini ve buna yavaş yavaş hazır olduğumu hissediyordum.

Ve beklentimiz gerçekleşti, ocak 2016’da hamile olduğumu öğrendim. Benim için hayatım boyunca yaşayacağım en heyecan verici deneyim olacağını biliyordum. İçimde bir canlı büyüyecek ve benim bir parçam olacaktı. Gerçekten de hamileliğimin tüm zamanlarını sevdim.  İlk üç ayı çok hatırlamıyorum, çünkü çoğu zaman uyudum. İşten eve gelir gelmez bazen yemek yiyemediğimi hatırlıyorum. Direkt koltukta uyuyakalıyordum ve gece yarısı eşimin uyandırmasıyla yatağa geçiyordum. Yaklaşık üç ayım böyle geçti. Sonra bir oğlum olacağını öğrendim, her ne kadar kız olmasını beklediysem de oğlum olması fikrine çabucak alıştım. Dördüncü aydan sonra biraz daha rahatladım derken bu sefer başıma gebelik şekeri çıktı. Her ne kadar yediklerime dikkat ettiysem de sanırım genetik olarak şeker potansiyelim vardı ve bundan sonra yediklerime ekstra dikkat etmem gerekiyordu.

Devamını oku »

Annelik